“zeg maar ome cees”


Negentig jaar woonde hij in hetzelfde huis. Hij is er geboren en, ongetrouwd gebleven, altijd blijven wonen.
Bakkie Buisman Caramelsmaak in de keuken met een koekje van de échte bakker. Inmiddels woont hij in een huis met meer verzorging. Hij heeft het nodig en hij accepteerde het na die 90 jaar. Dat is een stoere stap. De laatste week op zijn vertrouwde plek mocht ik erbij zijn. “Noem me maar gewoon ome Cees”

De stille generatie (of traditionele generatie) staat op het punt uit onze samenleving te verdwijnen. Harde werkers die geboren werden voor de Tweede Wereldoorlog, puberde tijdens die oorlog en volwassen werden in de harde realiteit van de wederopbouw. Ze groeiden op met sterke verzuiling en leven vaak naar de christelijke waarden en normen. Middelbaar en hoger onderwijs waren beschikbaar maar er werd niet altijd gebruik van gemaakt. Door de oorlog zijn velen jong van school gegaan en gaan werken. Het is de laatste generatie die zonder televisie is opgegroeid en die alle huidige technologie heeft zien komen en met moeite heeft kunnen bijhouden.

Nog een paar jaar en deze generatie en hun woonomgeving is weg. De huizen gesloopt of gerenoveerd en met ‘behoud van details’ voor veel geld verkocht. Ik hou van deze huizen en hun bewoners nu het nog is zoals het altijd is geweest. Sober, met de mentaliteit van ‘waarom iets vervangen als het nog goed is’. Met een koekje van de ‘echte’ bakker als hoogtepunt van de dag.



Dit is een selectie uit de serie.